Zo de spits is eraf. Na een redelijk korte openingsceremonie kregen we eerst nog de kriebels want toen bleek dat ieder land z’n eigen stickers mee moest nemen.
Twee keer doorgegeven maar nooit doorgekomen. De hoofdscheidsrechter gaat ervoor zorgen dat wij morgen stickers hebben, hij kon geen oranje garanderen maar een kniesoor die daar op let.
Zo leren we iedere keer weer iets nieuws. Nu mochten de dames triples tegen Israël aanvangen.
Chapeau dames want, hoewel we verloren met 9-16 hebben jullie ze toch flink laten zweten en ook direct duidelijk gemaakt dat jullie van hun vervelende trucjes niet gediend waren.
Een snelle lunch en daarna op naar de heren pairs en dames pairs.
De heren pairs ben ik zelf niet bij geweest maar Hermie v.d. Berg nam de honneurs waar.
Helaas hebben de heren hun meerdere moeten erkennen in Cyprus. Dit was slechts de eerste wedstrijd.
De dames pairs tegen Engeland was andere koek. Toen ze met 10-2 achter stonden kon je Engeland zien denken “this is a walk over” maar dan kennen ze Nederland niet. Saskia en Guurtje vochten zich terug en wisten met 16-15 te winnen. Daar waren een aantal mensen niet blij mee maar het oranje feestje kon beginnen. En ieder land dat een sportevenement host weet ondertussen wat een oranje winst inhoud.
Zeer tevreden zeggen wij allemaal tot morgen.

Corrie